JAWA CZY SEN

Jawa czy sen

Postanowił mały Leoś

pójść na spacer późną porą,

bo podobno ciemną nocą,

krążą jakieś dziwne stwory.

Kiedy tata czytał książkę,

mama w kuchni piekła ciasta,

wyszedł z domu po kryjomu,

ruszył prosto w stronę miasta.

Wszak ciekawość go tam wiedzie,

pragnie sprawdzić to naocznie

czy te stwory są prawdziwe,

czy fantazją starej babci.

Chociaż ciemno dookoła,

wicher dmucha prosto w oczy,

on nie zraża się tym wcale,

raźnym krokiem dumnie kroczy.

Nagle dojrzał dziwne błyski,

coś zarżało obok niego.

Zamarł biedny z przerażenia-

obok stoi coś dziwnego.

Ni to koza, ni to osioł,

ni to baran, ni to krowa.

Mały pyszczek, zgrabne uszy,

grzywa długa, kolorowa.

Nie wie biedny, co ma robić-

czy stać w miejscu, czy uciekać?

Ni żywego ducha wkoło,

pohukuje tylko puchacz.

A zwierzątko znów zarżało

i mlasnęło bardzo głośno.

Postanowił, zatem Leoś

schować się pod wielką sosną.

Lecz wciąż stoi jak słup soli.

Nogi ani drgną- jak z drewna.

Zaczął krzyczeć, machać ręką.

Nie wie, że to wizja senna.

 ilustracja Al